Kauczuk butylowy, czyli GR-I

Kauczuk butylowy, czyli GR-I Własności elastyczne poliizobutylenu świadczą, że własności elastyczne polimerów nie są uzależnione od nienasyconej budowy ich cząsteczek, lecz że wpływa na nie wulkanizacja. Ponieważ poliizobutylen nie ulega wulkanizacji, postanowiono wyprodukować polimer posiadający tylko ograniczony stopień nienasycenia, taki tylko jaki jest potrzebny, aby móc prowadzić wulkanizację. Tego rodzaju materiał po przeprowadzeniu całkowitej wulkanizacji powinien dawać nasycone produkty o własnościach kauczuku, posiadające wszystkie zalety polimeru parafinowego. Na tej zasadzie wyprodukowano kauczuk butylowy, który jest kopolimerem olefiny z niewielkimi ilościami dwuolefiny. Produkcja tego rodzaju kauczuków syntetycznych ma duże znaczenie ekonomiczne, gdyż umożliwia zastąpienie kosztownych dwuolefin, jak na przykład butadienu, prostymi olefinami w rodzaju izobutylenu. Obecnie kauczuk butylowy, oznaczany skrótem GR-I, jest jednym z najważniejszych kauczuków syntetycznych i produkuje się go na dużą skalę. W roku 1946 otrzymano go w ilości 79224 ton, a w 1947 roku 76096 ton. Terminem kauczuk butylowy nie określa się jednego materiału, lecz całą grupę materiałów różniących się rodzajem lub ilością użytej olefiny lub dwuolefiny; materiały te różnią się między sobą własnościami fizycznymi, jednak posiadają jedną wspólną cechę – ograniczony stopień nienasycenia. [przypisy: benfotiamina , kabiny toaletowe , Paletyzatory ]

Powiązane tematy z artykułem: benfotiamina kabiny toaletowe Paletyzatory